Ben sadece seni sevdim...Seni Öyle saf bir sevgiyle sevdim ki;bir gulun kadifemsi yumusakliğiyla,karin ilk dususuyle,gunesin ilk isiklariyla...Ben gözlerine vuruldum..Hani binbir anlam tasiyan gözlerine.Bazen anlamsiz bakan,bazen bana tum çiçekleri bağislayan o gözlerini sevdim...Seni öyle delice sevdim ki...Gece melektin ruyalarimda,sabah bir fincan çayi kahvaltimin,okulda felsefe kitabimdin,geceleri yildizimdin...Seni siğdiramadim yerlere,göklere.Kelimeler yetmezdi seni,sevgini tanimlamaya.Bir irmaktin;bazen yatağini yirtmak istercesine delice akan,bazen serin bir refahlik veren bir durgunlukla dans eden irmak...Sen olmadiğin zaman gunes yetmezdi dunyami aydinlatmaya.... Asimdin,suyumdun,kanimdin,nefesimdin,anamdin,babamdin,sen sadece benim askimdin;baska kimselerin değil...Gökyuzunun maviliğinden,gulun kirmizisindan,gecenin siyahindan,ruzgerin esintisinden kiskanirdim seni...Senin için sadece ben sarki söyleyebilirdim,sadece ben siir yazi yazabilirdim,sadece geceye ismini ben fisildayabilirdim...Senin safliğini,temiz ve çikarsiz sevgini,dunyaya bedel gözlerini,yanağindaki gulunu,o yumusak tebessumunu,sadece gözlerini kullanarak herseyi anlatmani sevdim...El ele dolasmak istedim tum sabah boyuinca siirler söylemek istedim gözlerine bakarak,"SENİ SEVİYORUM"diye bağirmak istedim Çamlica tepesinde sonsuza dek,sonra yağmurda yurumek...Seni gökyuzunun mavisinde sevdim.Marti kanatlarindaki özgurluğunu,bulutlar kadar saf gulusunde buldum dunyayi,yağmur damlasinda içtim askini doyasiya,firtinalarla,simseklerle anlattim sevgimi sana...

Ben seni öyle bir sevgiyle sevdim ki;ben ölsem bile bu sevgi dolasacak dillerden dile,utanacak Leyle ve Mecnun,sasiracak Ferhat ve Şirin...Herkes imrenerek bakacak bize...Sen yokken bile seni benliğimde yasattim,senin içinde sensizliği,sensizliğin içinde seni yasattim...

İste ben seni böyle bir askla sevdim...Ben sadece seni sevdim...AMA SEN ANLAMADIN!!!!