ACAR: Atilgan,cevik, Gurcu soyundan

ACUN: Evren, kainat

ABDULLAH: Allahin kulu

ADAL: Un kazan

ADAR: Uygur metinlerinde gecen bir Turk adi; olgunluk, erginlik; omuzdaş

ADNAN: Insanlardan ustun olan; Vatan tutmak; Cennetin orta yerinin adi

ADSAY: Moğol hakanlarindan biri (Olumu:1434)

AFŞIN: Zirh,silah; Sultan Alparslan'in komutanlarindan biri

AHSEN: En guzel

AKAL: Beyaz ve kirmizi

AKAN: Akmakta olan

AKANAY: Akip giden ay

AKARSU: Surekli akip giden su

AKDORA: Karli dağin doruk noktasi

AKEL: Eli uğurlu anlaminda

AKIN: Duşman topraklarina yapilan saldiri. Birşeyin ardiarkasi kesilmeyen geliş durumunda olmasi

AKINALP: Savaşan yiğit kişi

AKGIRAY:Temiz ve yaraşir

AKGUN: Parlak gun, uğurlu gun

AKSOY: Temizsoy, paksoy; Uğurlu soy, kutlu soy

AKSU: Kayalardan sizan tatli ve duru su. Anadolu'da bircok akarsu ve yer adi.

AKTAN: Ak renkli tan, kutlu tan, uğurlu tan

AKTUG: Beyaz renkli tuğ; Kutlu tuğ, uğurlu tuğ

ALANER: Alan eri, meydan yiğidi

ALATAN: Guneşin doğuşundan onceki vakit

ALATUG: Alaca renkli tuğ

ALAZ: Yanan bir şeyin yayilan alevi

ALDENIZ: Kizildeniz, al renkli deniz

ALDOGAN: Al renkli doğan kuşu

ALEMDAR: Sancak ya da bayrak taşiyan

ALGAN: Kentleri, ulkeleri ele geciren, alan

ALGUN: Kizil gun; kizil renkli guneş

ALI: Yuksek,buyuk

ALICAN: Ali+Can: ustun yaradilişli yuce kişi

ALIHAN: Ali+Han

ALINUR: Ali+Nur

ALIZE: Bir ruzgar adi

ALKAN: Al renkli kan, temiz kan

ALKANALP: Al kanli yiğit

ALKIM: Gokkuşaği

ALKOR: Al renk almiş kor ateş

ALP: Buyuk işler başaran; yiğit

ALPAY: Cesur, ay gibi parlak, yiğit

ALPER: Yiğit er

ALPEREN: Ermiş yiğit, ermiş kahraman

ALPERGIN: Yiğit ve olgun, ermiş

ALTAN: Hakan'lara verilen san, guneişn doğarken ufka yaydiği kizil renk

ALTUNA: Tuna irmağinin gun batarken aldiği durum icin Osmanlilar'in verdiği ad.

AMIL: Etken, etmen

ANDAC: Anilar, hatiralar

ANGIN: Unlu, taninmiş

ANIL: "Başkalari tarafindan sozun edilsin", sakin, yavaş, ağir

ARAS: Bir irmak adi

ARDA: Meric irmağinin bir kolu; Sonra gelen; Işaret olarak yere dikilen nişan değneği

ARDAHAN: Arda+HAN; Doğu Anadolu'da bir ilimiz

ARDIC: Yemişleri ilac olarak kullanilan ağac

ARCEM: Ar+Cem (Namuslu, arli hukumdar, padişah)

ARGUN: Gizli, sakli, arinmiş. Kamiştan yapilmiş bir calgi; Vahşi hayvan

ARIN: Arinmak eyleminden arin; sade ol

ARKAY: Yukselmek, goğe doğru cikmak. Her yana cikik durmak

ARKIN: Yavaş, ağir, sakin

ARMAGAN: Odul

ARMAN: Kutsal ruya, ermek istenilen şey, arzu

ARSUN: Yureğindeki temizliği yansitan

ASLAN: Guclu ve yirtici bir hayvan. Gurbuz ve yiğit kişi

AŞKIN: Aşmiş, ileri

ATA: Dede ve buyukbabalardan herbiri

ATABEK: Selcuklularda şehzadelerin eğitimcisi

ATAHAN: Soyu hukumdarlardan gelen

ATAC: Atalardan gelen

ATALAY: Unlu, soylu, taninmiş

ATANER: Baban, atan, soyun yiğit anlaminda

ATAOL: Yuce bir insan ol

ATASAGUN: Doktor, hekim

ATASOY: Ecdadi soylu

ATEŞ: Yanici cisimlerin tutuşmasiyla ortaya cikan isi ve işik

ATIK: Cabuk davranan, cevik

ATIL: Bir amaca doğru hizla ilerleme (A harfi uzatilarak okunmalidir, aksi halde atil durağan anlamina gelir)

ATILAY: Ileri atilan

ATILGAN: Girişken, hevesli

ATILLA: Hun hukumdari (Attila olarak yazilan şekli de turkcedir.)

AYAZ: Hava ve gece icin soğuk

AYBARS: Ay gibi parlak, pars gibi cevik ve guclu. Hun Hukumdari Atilla'nin amcasi

AYBERK: Guclu işiği olan ay

AYDEMIR: Yuzu kavisli bir ceşit keser

AYDOGA: Ay doğsun anlaminda

AYDONAT: Işik donat, parlaklik donat anlaminda

AYERDEM: Ay+Erdem

AYGEN: Dost, gonuldeş

AYKUT: Kutlu ay, uğurlu ay

AYTAC: Ay+Tac

AYTAN: Ay+Tan

AYTAŞ: Ay gibi parlak ve sert

AYTEK: Ay+Tek

AYTUG: Ay gibi parlak tuğ

AYVAZ: Savaş gemilerinde cerrah yamaği

AZAD: Ozgur, kurtulmuş, başina buyruk anlaminda

AZER: Ateş