KAAN: Hanlar hani

KAHRAMAN: Yiğit,cesur

KAGAN: Hakan, imparator

KAMER: Ay

KANAT: Kuşlarda ucmayi sağlayan ust uyeler

KANDEMIR: KAN+DEMIR=Kanmiş tok demir anlaminda

KARACA: Rengi karaya yakin, esmer; Avrupa ve Asya'nin iliman bolgelerinde yaşayan kisa ve catalli boynuzlu bir memeli hayvan

KARTAL: Yuksek kayalarda yaşayan yirtici bir kuş

KAYA: Buyuk ve sert taş kutlesi

KAYIHAN: Guclu hukumdar

KEREM: Lutuf

KERIM: Soylu, comert, yuce

KILIC: Uzun ve kesici savunma araci

KIRAC: Sulanmayan toprak, kir halinde işlenmemiş bitek olmayan toprak

KIVANC: Sevinc

KIVILCIM: Yanmakta olan ateşten sicrayan kucuk ateş parcalari

KORAL: Sinir muhafizi; Kaynaği dini ezgi olan orkestra parcasi

KORAY: Kizil renk almiş ay

KORHAN: Kor ateş gibi han

KORKUT: Korkusuz, heybetli

KOKSAL: Kok+Sal

KUBILAY: Moğol hukumdari

KUDAY: Tanri

KUDRET: Erk, iktidar

KUNTAY: Iri yapili genc

KURTHAN: Kurt+Han

KURTULUŞ: Tehlikeli veya kotu bir durumu aşmak

KUTALP: Mutlu olmuş yiğit kişi

KUTLU: Uğurlu, ongun

KUTLUKHAN: Kirman'da hukum surmuş hanedan

KUZEY: Bir yon

KURŞAD: Gokturk Prensi