Cok uzak bir adada yaşayan guzeller guzeli ahtapot ve cok yakişikli bir akrep birbirlerine aşik olmuşlar. Fakat ikisi de birbirinden korkuyormuş. Ahtapot akrepden onu zehirli iğnesiyle sokar diye , akrep ise ahtapotun uzun kollari onu boğar diye…Fakat daha fazla dayanamayarak ikiside birbirlerine kollarini uzatmişlar. Ahtapot “en kotu ihtimalle bir kolumu veririm, nasil olsa yerine yenisi gelir” diye duşunmuş. Akrep ise “Onun icin kendimi feda edebilirim” demiş. Birbirlerini cok seviyorlarmiş. O kadar mutlularmiş ki butun hayvanlar cok kiskaniyormuş onlari...
Zamanla akrepden sikilmaya başlamiş ahtapot, aklinda acik denizler varmiş hep. Oralara gidip başka hayvanlarla tanişmanin hayalini kuruyormuş. Guzelliğini bu şekilde gecirmemek icin okyanuslara doğru yuzmeye başlamiş. Terk edilen akrep gunlerce sahilde onun donmesini beklemiş. Ardindan cok ağlamiş fakat goz pinarlari olmadiği icin, hep icine akmiş goz yaşlari. Okyanuslarin en guzel sularinda suzulen ahtapot yeni yerler gordukce işte gercek mutluluk diye duşunuyormuş icinden. Akrebi coktan unutmuş. Derken birden bir balikci ağina dolanmiş olarak bulmuş kendisini. Kurtulmaya caliştikca daha cok dolaniyormuş. Onu gemiye cekmişler. Balikcilar ahtapotun kollarini kesip geri denize atmişlar. Kesilen kollariysa icki masalarinda meze olarak kullanilmak uzere bir restorana satilacakmiş. Cani cok yanan ve ne yapacağini bilemeyen ahtapot eski aşki akrebe donmeye karar vermiş fakat kollari olmadiği icin yuzemiyormuş artik. Terk edilen akrepse onsuz olmaktansa olmeyi tercih etmiş ve zehirli iğnesiyle kendisini sokmuş. Diğer hayvanlardan yardim isteyen ahtapot akrebe ulaşmak uzereymiş. Akrebin yanina vardiğinda ise akrebi olmek uzereyken yakalamiş. Akrep son nefesini verirken “evet işte ben bu guzellik icin kendimi feda ettim” demiş icinden. Gercek aşkinin akrep olduğu anlamiş ahtapot. Ama artik ne ahtapotun onu saracak kollari kalmiş , ne de akrebin onu tekrar sevebilecek kalbi...
Herşey zamaninda yaşandiğinda guzeldir...