Gecen gun işten eve donerken, genellikle kitap okuduğum halde o gun canim kitap okumak istemedi ve bende camdan dişari bakmaya başladim, aslinda gorduklerim hep ayniydi,tanidik evler, tanidik ağaclar ve dukkanlar... sonra birden yoldan gecen araclarin icine bakmaya başladim. Aslinda onlarda tanidikti aracin icindeki insanlar genellikle yola bakiyorlardi ve birden bir şey fark ettim. Yanimdan gecen araclarin icindeki insanlarin coğu sadece dişariya bakiyordu, şofor koltuğunda oturan adam sola bakarken yanindaki kadin da sağa bakiyordu, arka koltukta da, ya cocuk ya da eşyalar oluyordu ve bu insanlarin yaşlari orta yaş civariydi yani evliydiler ya da uzun suredir birlikteydiler, diğer taraftan birbirlerine bakarak ve konuşarak seyahat edenlerin ise ya flort eden ya da nişanli belki de yeni evli ciftler olduğu anlaşiliyordu. Işte o an kafamda bir şimşek cakti ve o gunden sonra kitap okumayi birakip hep yolda yanimdan gecenlere bakarak tahmin etmeye caliştim, kimler evli ya da uzun sureli beraberlik yaşiyor, kimler daha işin başinda. Lutfen sizde yoldayken bir bakin, seyahat ederken onune ya da camdan dişari bakarak gidenlerin coğu evli, ama konuşarak ve birbirlerine bakarak gidenlerin coğu bekar ve işin daha cok başinda.

O zaman anladim ki, aşki evlilik oldurmuyor aşki uzun sureli beraberlikler ve yaşanan monoton heyecansiz birliktelikler olduruyor, işte o zaman kendi beraberliğime dişaridan bakmaya caliştim ve ne gordum dersiniz. Hayatin akişina kapilmiş, evden işe, işten eve koşuşturan, hayatinda yeni hic bir heyecani olmayan ve cok uzun suredir gercekten dolu dolu sohbet etmeyen, sadece cocuktan, işten ve sikintilardan konuşan, akşam yemekten sonra televizyon karşisina gecen ve kanepede (ayri ayri kanepelerde) uzanan bir cift gordum. O gun kapildiğim dehşeti anlatmam oldukca guc, bize ne olmuştu, her şeyi unuttuğumuz, beraber olabilmek icin butun zorluklarina katlandiğimiz beraberliğimize ne olmuştu? Yaşadiğimiz heyecan nereye gitmişti?
Nasil bitmişti ve biz farkina varamamiştik? Sonra cevreme baktim ve diğer ciftlerinde bizim gibi olduğunu gordum.Işin komik yani insanlar bu hale gelirken, fark etmiyorlardi ve başkasinin hayatinin bu hale geldiğini anlattiğinizda "vah vah" diyorlardi, oysa onlarda ayni durumdaydilar, sadece oyle bir şey yokmuş gibi davraniyorlardi.

Herkes bir başkasinin hayatina imrenir, Internet te chatleşerek kaybettiği bu heyecani bulmaya calişir bir hale gelmişti. Birden eşimin de evdeyken coğu zaman nete girdiğini fark ettim,ve gordum ki ben onu ve ayni şekilde o beni sadece eşi olarak gormeye başlamişti, işte o gun bu gidişe bir dur demeye karar verdim. Ama ne yapabilirdim, bununla ilgili dergilerde pek cok yazi olduğunu fark ettim, itiraf etmeliyim yapilan onerilerin pek coğu uygulamada problem olan maddelerdi, ayrica onlari yaparsam başkasinin elbisesini giymiş gibi olacaktim,ben kendi cozumlerimi bulmak istiyordum. Onlarinda verdiği oğutleri baz alarak,oturdum ve kendimce bir acil durum plani cikardim ve uygulamaya başladim. Oncelikle eşimle birlikte cocuğumuz olmadan baş başa yemeğe ciktik, itiraf ediyorum ilk denememiz biraz zor oldu, cunku eskisi gibi konuşacak konu bolluğu yoktu, işten gucten ve cocuktan bahsetmemeye karar vermiştik, evde daha az tv seyretmeye onun yerine muzik eşliğinde sohbetler yapmaya başladik ve en onemlisi birbirimize karşi cok acik olduk, sohbetten sikilan bunu diğerini kirmadan soyluyordu, aramizda zorlama olmamasina dikkat ettik. Baş başa sinemaya gittik ve bunu yillar sonra yaptiğimizi fark ettik, birbirimize telefondan mesajlar cektik, icimizden geldiği an ve geldiği gibi olmasina ozen gosterdik ve birbirimiz icin kendimize ozen gosterdik, hafta sonlari ben eşofmanlarimi uzerimden cikardim, daha ozenli giyindim, tipki flort ederken eşimin beni ziyarete geldiği gunlerdeki gibi, eşimde hafta sonlari tiraş oldu, daha ozenli giyindi, deniz kiyisinda hafta sonu yuruyuşleri yaptik,pamuk helva yedik ve sohbet ettik. Kisacasi, eşimi sadece eşim olarak değil, sevdiğimiz insan olarak gormeyi ve onu yeniden sevmeyi oğrendim, bu gun ondan bir gun ayri kalsam, eşimi yeniden ozluyorum, onunla kucuk kacamaklar yapmayi dort gozle bekliyorum ve artik eşim internette chat yapacaksa benimde yaninda olmami istiyor ve nete cok daha az giriyor .

Bunlari niye yazdiğima gelince, hic bir şey icin gec olmadiğini duşunuyorum, birlikte olduğumuz kişinin değerini onu kaybetmeden fark etmeliyiz diye duşunuyorum ve kendimizi hayatin akişina kaptirip sevdiklerimizi ihmal etmeyelim.