Aşkin Anlami / Pelin
Hic aklinizda yokken bir yerlerden cikip geliverir. Onemsemez, ustunde duşunmez, caninizi sikmasina izin vermezsiniz.Nerden ciktiğini merak bile etmezsiniz ya da kim olduğunu,daha once nerdeydi, kiminleydi gibi sorular akliniza gelmez.Onemli olan gosterdiği ilginin sizi ne kadar tatmin ettiğidir,yaralarinizi onunla sarmaya calişir, sozlerin altinda bir anlam aramaz,kendinizi akintiya birakirsiniz, hayat her şeye rağmen guzel olabilir bende tadini cikartmak istiyorum diye duşunursunuz. Aslina bakarsaniz hic zamani değildir, aci veren bir ilişkiden yeni cikmiş ya da cikarilmişsinizdir, aldatilmiş ve insanlara olan guveninizi yitirmiş ya da aldatmiş ve bunun sucluluğu altinda ezilmişsinizdir ama hayat devam etmeli oyle değil mi?

Sizi bu yikintilarin arasindan kurtaracak biri geliyor ve elini uzatiyor sicak,yumuşak, aşk dolu bir el bu. Işte tam o anda, siz yalniz kalmişken, dostlar tarafindan avutulmaya calişilirken, en sonunda tam da işte kendime geliyorum dediğiniz ve kendinize ait “bir daha asla” kararlari vermeye hazirlanmişken uzanan o el. Bir yabancinin eli, nerden cikti??

Doğru zaman olmadiğini soylersiniz, yabanci icinde doğru zaman değildir, sizin yaşadiklarinizin bir benzerini yaşamiştir.Hayatlarinizi yeni bir ilişkiye, yeni bir insana gore sil baştan duzenlemek, yaşantinizda ona bir yer acmak icin yorgun, yipranmiş,sersemlemiş ve karşi cins hakkinda fazlasiyla duşunmuşsunuzdur cunku. Yine de bu sizi engellemez, biraz eski ilişkiden intikam alma isteği biraz da şu yalnizlik korkusu denilen şeyle tutuverirsiniz uzatilan eli. Bu ilk goruşte aşk değildir, uzerinde duşunulmuş bir mantik ilişkisi de değil, icguduyle belki de sarilirsiniz bu yabanciya.

Başlangicta sizin icin yaralarinizi saracak biridir, kendinizi korur aşki engellersiniz,cikardiğiniz bir takim derslerle cevrenize orduğunuz surlari korumaya calişir, sizi yikintinin icinden cikaran ele biraz şupheyle yaklaşir, ilgisine karşi temkinli olur ve aklinizdan bir gun bitecek ve bana aci verecek fikrini cikartmazsiniz.Diğer taraftan da acilarinizin hafiflediğini gorur onun ilgisinin keyfini cikartirsiniz. Nede olsa kendinizi korumaktasinizdir bu yabancinin size zarar vermesini engelleyecek her turlu onlemi almişsinizdir.Sizin yaninizda olmadiğinda ne yaptiği, sizinle ilgili olmadiğinda ne duşunduğu onemli değildir, bunlar sizin icin onemli olduğunda bilirsinizsiniz ki o artik bir yabanci değildir. Onun yabanci kalmasi sizi acidan korur bunu da bilirsiniz ve elinizden geleni yaparsiniz.

Elin sahibi de memnundur hayatindan, yeni bir ilişkisi vardir ama sorumluluk yoktur, o sikici nerdeydin, kiminleydin, neden aramadin, niye boyle yaptin sorulari bulunmaz bu ilişkisinde, ne hissettiği yada ne duşunduğu bile sorulmaz, yalan soylemek zorunda hissetmez kendini hatta hicbir şey soylemek zorunda değildir. Bu ilişkisinin devam etmesini ister,bir hayat arkadaşi bulduğuna emindir, aradiği insani ve dolayisiyla ilişkiyi bulmuştur. Kusursuz bir ilişki, karşisindaki insanin ne kadar anlayişli olduğunu, birlikte ne kadar mutlu olduklarini ve en onemlisi de neden hic kavga etmediklerini duşunur. Yeni ilişkisi onu ne kadar da değiştirmiştir, o sinirli insan gitmiş yerine iyi huylu, sevimli, anlayişli biri gelmiştir.

Evet, işte mutlu bir cift. Ilişki ozgurdur, gunler boyunca suren yipratici tartişmalar,gozyaşlari, ozurler ve cicekler yoktur artik. Varolan sadece “boyle devam etmesini istiyorum cunku bu mukemmel bir ilişki ve sonunda doğru insani buldum” fikridir. Başlangicta kurtaricisina şupheyle yaklaşmayi tercih eden artik duvarlarini yikmaya başlar. Kurtarici kendisini kanitlamiştir, duşunceli, ilgili ve romantiktir. Kusurlari goz ardi etmeye yetecek kadar onemli nedenlerdir bunlar. Kurtarici da duvarlarini yikmaya başlar. Ben olmasaydim onu kim kurtarirdi? Herkese tanir miydi bu şansi? Ona cok fazla ilgi gosterdim? Diğer ilişkimde boyle davransaydim belki de o kadar kavga etmezdik? Ona guvenmemeliyim? Arkadaşlarina guvenmiyorum? Kendi cinsim hakkinda onu uyariyorum ama sanki arkadaşlarima fazla yakin davraniyor? Benzer daha bircok duşunceyle kurtaricida yerle bir eder duvarlarini.

Talihsizlik bunlarin ayni zamana rastlamasi sanirim. Ve ucuncu bir şeyin ya da en azindan biz oyle olduğunu saniyoruz, ortaya cikmasi: Aşk Aşik olduğunuzu nasil anlarsiniz? Ayri gecen dakikalari sayarsiniz mesela ama bu arada onun kiminle ne yaptiğini da duşunursunuz, size sadik midir acaba? Niye aramadiğini merak edersiniz, kimi aradiğini da . Duygularinizi ortaya dokmekte bir sakinca gormez, gorseniz de engel olamazsiniz ve duygularinizin anlaşilmadiğini ya da kullanildiğini duşunursunuz. Celişkilerle doludur iciniz, boyle anlarsiniz aşik olduğunuzu, şupheler icinizi kemirir, aci ceker, gozyaşi dokersiniz. Ne kadar cok ağlarsaniz o kadar cok aşiksinizdir.

Ozgur ilişki gider yerine evinizin duvarlarinin ve telefon hatlarinin belirlediği bir ilişki gelir. Ve biz buna aşk deriz. Daha az konuşur daha cok hissetmeye calişiriz karşidakinin duygularini, surekli onu dener cektiğimiz aciya değip değmeyeceğini duşunuruz. Onun yaptiklarini yaparak, anlatmaya calişiriz ne hissettiğimizi, kelimelerin onemi kalmamiştir artik, anlasin diye bekler anlamadi diye kizariz ama celişkilerimizin icinden bir turlu cikamayiz. Kendimizi anlatamaz, aşik olduğumuz insani anlayamayiz. Belki de anlamak istemeyiz, yeterli gormeyiz onun kelimelerini, bizim gibi hissetsin bizim gibi gostersin aşkini isteriz. Ama bunu yapamaz o ve aşk acisi cekmeye başlayanlar artik ayni tarafta değildirler,hayal kirikliklarina dayanmaya calişir, vazgecmez, savaşirlar.

Mucadele aşkin doğasinda vardir, aşiksaniz birlikte olmanizi engelleyen her şeyle amansiz bir mucadeleye girersiniz. Belki de aşki, aşik olmayi karşi konulmaz yapan, aşkta zevk veren budur; uğruna dovuşulecek bir şey, hayatimiza bir anlam. Artik hayatimizin bir anlami vardir: aşkimizi engelleyenle mucadele etmek: aşik olduğumuzla savaşmak. Iki taraf da ordularini toplar etrafina, dostlar yeniden sahnedeki yerlerini almişlardir. Stratejiler belirlenir, planlar uygulanir, işe yaramazsa değiştirilir ve yeniden denenir. Mukemmel aşik gitmiş yerini mukemmel bir duşman almiştir. Nereye kadar devam edeceğinizi bilmeden kaptirirsiniz bu oyuna kendinizi, yiktiği şeylerin farkinda olmadan savaşir sonunda yikintinin ortasinda kalirsiniz. Kimin kazandiğini, savaşmaktan kimin once vazgectiği belirler, terk eden odur. Savaşi kaybeden oyunu kazanir. Hayatinizin anlami da vazgecenle birlikte yok olmuştur artik.

Ve her şey yeniden başlar, hayat guzeldir, aşka rağmen ve aşk icin