Ben henuz cok kucukken eve bir telefon almiştik telefonun bağli olduğu cilali cerceveyi ve parlak ahizeyi asla unutamam.

Saatlerce onun karşisina gecer ve seyrederdim. Hatta o derece ki, telefon numaramiz olan 105'i bir an bile aklimdan cikaramiyordum, telefonla konuşacak yaşta değildim, zaten boyum da telefonun bulunduğu yere yetişemezdi.

Fakat annem konuştuğu zaman, onun karşisina gecip hayranlikla ona bakardim. Bir keresinde beni kucağina alip ahizenin yanina kaldirdi ve beni babamla konuşturdu. Bu, bence unutulmasi cok guc bir olaydi. Sevincten ve mutluluktan ucuyordum.

Zamanla, bu telefonun icinde canli bir yaratik bulunduğunu, "lutfen danişma" olduğunu ve bu bayanin ne sorulursa hemen cevap verdiğini oğrendim. Annem ona defalarca başkalarinin telefon numaralarini sormuştu; bir iki kere de saatimiz durunca gene ondan sorup doğru saati oğrenmişti.Telefondaki bu cinle konuşma firsatini ilk olarak annemin yakin komşumuzu gormeye gittiği ve benim de evde yalniz bulunduğum bir gun elde ettim.

Bahcede oynarken, kaza ile elimdeki cekici parmağima indirmiştim, sancidan kivranirken, ansizin aklima "bayan danişma" geldi. Koşa koşa iceri girdim ve ufacik iskemlenin uzerine cikarak telefonun alicisini kaldirdim. Alicidan acayip gurultuler geliyordu. Ağlar gibi bir sesle:
- "danişma lutfen" dedim. Karşimda gayet tatli bir bayan vardi. Ben tekrar ağlayarak:
- "parmağimi acittim. Ne yapacağimi soyleyebilir misiniz?" diye sorunca, makinenin icindeki bayan bana:
- "annen evde yok mu?" dedi.
—hayir, evde hic kimse yok."
—parmağin kaniyor mu?"
—hayir, cekicle vurdum, şimdi acidan kivraniyorum."
—buzdolabini acabilir misin?"
—evet", diye cevap verince, bayan danişma sozlerine şoyle devam etti:
- "peki, dolabi ac ve buzluktan ufak bir parca buz cikararak aciyan yerin uzerine bastir. Dikkat et, yerleri kirletip buzlari dokmeyesin. Biraz sonra sancin dinecek. Artik ağlama ve bir daha sefere daha dikkatli davran."

O gunden sonra da en ufak bir bilgi icin bayan danişmayi rahatsiz ediyordum. O ise, en ufak bir hoşnutsuzluk gostermeksizin hemen bana yardim ediyordu. Coğrafya derslerinde, aritmetik problemlerinde hatta ve hatta parkta bulduğum sincabin beslenmesi icin bana yardimci olmuştu.

Bir gun cok sevdiğim kanaryamiz peter kafesinde olu bulundu. Ağlayarak hemen telefona sarildim ve bayan danişmaya buyuk acimi bildirdim. O da, diğerleri gibi, basit sozlerle beni yatiştirmaya calişiyordu. Halbuki ben ondan daha fazla anlayiş bekliyordum. peter gibi guzel oten bir kuşun olumunun olmayacak bir şey olduğunu ona anlatmak istiyordum. Sonsuz acimi anlayan ve onu paylaşmaya calişan bayan danişma bana şu oğutte bulundu:
- "beni dinle Paul, haklisin boyle guzel oten bir kuş olmemeliydi, fakat unutma ki, cok daha guzel bir dunyaya gidiyor ve orada da otmesine devam edecek. Onun icin artik uzulmen yersiz.

"Başka bir gun de, telefondaki cinden bir kelimenin anlamini soracaktim. Tam aliciyi kaldirip, bayan danişmayi istemiştim ki, yavaşca odaya giren kiz kardeşim, beni korkutmak icin ansizin bağirdi. Birden yerimden sicradim. Sicramamla birlikte duvara cakili telefon alicisi da benimle yere duştu. Telefondan teller firladi. Bayan danişma'nin sesi hic duyulmuyordu. Yarim saat sonra kapimiz calindi ve telefon tamircisi olduğunu soyleyen bir adam gelerek telefonumuzu hemen tamir etti. Bizdeki bu bozukluğu kendisine yine bayan danişma'nin bildirdiğini de sozlerine ekledi. Dokuz yaşima bastiğim yil, evimizi değiştirdik. Evle birlikte, o eski telefon alicisini da değiştirip, daha modern bir alici satin aldik. Bu aliciyi hic sevmemiş ve bayan danişma'nin ancak o eski alicida bulunduğuna nedense inanmiştim. Yillar gecip de delikanlilik cağina girince, bazen eski gunleri duşunur ve telefondaki o bayanin saatlerce ufak bir cocukla uğraşmasini ve onun sacma isteklerini ve sorularini eksiksiz yerine getirmesini takdir ederdim. Yillar gecmiş, ben buyumuş ve kolej oğrenimini tamamlamiştim. Bir gun iş icin ucakla seyahat ederken, kucukluğumun gectiği bu kasabaya yakin bir merkezde ucak değiştirmek zorunda kaldim. Alanda beklerken, kiz kardeşime telefon edip konuştuk. Sonra nasil oldu bilmem, birden aklima cocukluk yillarimin bayan danişmani geldi. Hemen aliciyi kaldirip, ayni kasabanin danişmasini istedim. Hayret, karşima cikan, daha doğrusu alicinin icinden gelen o tatli ve yumuşak sesi hemen tanimiştim. Birden hic duşunmeden:
- "benim cok guzel bir kanaryam vardi. Oldu. Ne yapayim, bu aciya nasil dayanayim?" diye sordum. Obur taraftaki ses bir iki saniye sustuktan sonra:
- "herhalde parmağin iyileşmiştir artik." dedi. Gulerek:
- "demek hala siz burada calişiyorsunuz. Yillar oncesine gidecek olursak, o cocukluk yillarimda sizin bana neler verdiğinizi, bende ne gibi anlaşilmasi guc duygular uyandirdiğinizi bir bilseniz." dedim.
—ayni durum benim icin de oldu. Siz de akilli ve tatli bir cocuk olmak sifatiyla bana cok şeyler veriyordunuz. Benim kendi cocuğum olmadiği icin, sizinle konuşmak, sizin o cocuksu ve saf acilariniz paylaşmak, size bazi alanlarda yardimci olabilmek de benim icin sonsuz bir zevkti."
—yeniden buralara gelecek olursam sizi arayabilir miyim?" diye sordum. O ise gulerek:
- "tabi, bayan sally'i istiyorum dersen, hemen beni bağlarlar," dedi.Bayan sally!
—nedense bu isim bana acayip geliyordu. Bayan danişma'nin bir ikinci ismi daha olamazdi. O, bayan danişma ve hep de oyle kalacakti.Bu olaydan uc ay sonra, yine o bolgeye işim duşmuştu. Hemen en yakin telefon kulubesine koşarak, danişma'yi istedim ve oradan da bayan sally ile goruşmek istediğimi soyledim. Bu seferki bayan danişma daha genc birine benziyordu. Biraz cekingen bir eda ile:
- "siz bayan sally'nin arkadaşi misiniz?" diye sordu.
—evet, cok yakin arkadaşi idim," deyince, uzgun bir sesle:
- "maalesef, bayan sally beş hafta once oldu. Uzun sureden beri hastaydi. Bir dakika, acaba isminiz Paul mu? Tamam, size son bir haber birakti;eğer bir gun onu telefonla arayacak olursaniz, size, "başka bir dunya daha vardir ve orada da şarki soylenebilir" dememizi istedi. Teşekkur ederek telefonu kaparken, sally'nin ne demek istediğini cok iyi anlamiştim. Yanağimdan aşaği suzulen gozyaşlarini silerken, bayan danişma'nin ruhuna tanri'dan rahmet diledim.