“Bebeğimi gorebilir miyim?” dedi , halsiz bir sesle. Kucağina yumuşak bir bohca verildi , yeni annenin.Bu mutlu kadin , bebeğinin minik yuzunu gormek icin heyecanla kundaği acti ve... Şaşkinliktan adeta nutku tutuldu!Manzarayi seyreden doktor arkasini dondu ve camdan bakmaya başladi.Bebeğin kulaklari yoktu...
Muhayenelerde , bebeğin duyma kabiliyetinde eksiklik olmadiği,sadece gorunuşu bozan bir kulak noksanliği olduğu anlaşildi. Aradan yillar gecti.Cocuk buyudu ve okula başladi. Bir gun okul donuşu eve koşarak geldi ve kendisini annesinin kollarina atti. Hickiriyordu... Bu onun yaşadiği ilk buyuk hayal kirikliğiydi.“Buyuk bir cocuk bana ucube dedi” diye hickiriyordu...
Icini kemiren acisina rağmen buyuyordu.Arkadaşlari tarafindan seviliyordu ve oldukca başarili bir oğrenciydi.Sinif başkani bile olabilirdi ; eğer insanlarin arasina karişmiş olsaydi.Annesi , her zaman ona “Genc insanlarin arasina karişmalisin.” diyordu ama ayni zamanda o da yureğinde derin bir acima ve şefkat duygularini taşiyordu.
Icini kemiren acisina rağmen buyuyordu.Arkadaşlari tarafindan seviliyordu ve oldukca başarili bir oğrenciydi.Sinif başkani bile olabilirdi ; eğer insanlarin arasina karişmiş olsaydi.Annesi , her zaman ona “Genc insanlarin arasina karişmalisin.” diyordu ama ayni zamanda o da yureğinde derin bir acima ve şefkat duygularini taşiyordu.
Yillar gecmişti. Bir gun babasina gidip şu eskilerde kalmiş aci hatirasi icin sordu.“Bilmek zorundayim baba. Bana bu iyiliği yapan kişi kim? Ben o insan icin hic bir şey yapamadim...” “Bir şey yapabileceğini sanmiyorum” dedi babasi. “Fakat anlaşma kesin. Şu anda oğrenemezsin. Henuz değil...”Bu derin sir yillar boyunca gizlendi. Ancak bir gun aciğa cikma zamani gelmişti...

Hayatinin en karanlik gunlerinden birinde , annesinin cenazesinin başinda babasiyla birlikte bekliyordu. Babasi yavaşca annesinin başina elini uzatti ; kizil kahverengi Saclarini eliyle geriye doğru itti...Annesinin kulaklari yoktu...
“Annen hicbir zaman saclarini kestirmek zorunda kalmadiği icin cok mutlu oldu”diye fisildadi babasi... “Ve hic kimse annenin daha az guzel olduğunu duşunmedi değil mi?”

Gercek guzellik , fiziksel gorunuşe bağli değildir. Ancak kalptedir!..
Gercek mutluluk , gorduğun şeyde değil , asil gorunmeyen yerdedir...
Gercek sevgi , yapildiği bilinen şeyde değil , yapildiği halde bilinmeyen şeydedir!..

Genc adam başini onune eğdi. Iki kucuk damla yanaklarinin uzerinde titriyordu şimdi