Bir şahis, Harem-i Şerîfin kapisinda, Ey doğrulara yardim eden, haramlardan kacinanlari koruyan Allâhim!.. diyerek hep ayni duâyi okuyordu. Ona, Sen başka duâ bilmez misin? dediler. O şoyle acikladi, bu duâyi tekrar etme sebebini:

Ben Beyt-i Şerîfi tavâf ederken ayağima takilan bir şeyi eğilip aldim. Bir de baktim ki, icinde bin altin bulunan bir kese. Şeytanimla îmânim mucâdeleye tutuştular. Bin altin cok para, senin butun ihtiyaclarini karşilar dedi şeytanim. Îmânim ise, Bu haramdir, boşuna saklama; sahibini bul, teslim et! dedi. Ben boyle mucâdele icinde iken, birinin sesi duyuldu:

Burada, icinde bin altinim bulunan kesem kaybolmuştur. Kim buldu ise getirsin, ona otuz altin mujde vereyim!

Bin haramdan otuz helâl hayirlidir, diyerek keseyi sahibine teslim ettim. O da bana otuz altin verdi. Bunu alip bakircilar carşisinda gezerken, bir Arap kolenin bu paraya satildiğini gorunce, hemen satin aldim. Bir muddet sonra bu kolenin yanina bir kisim Araplar gelip gizlice konuşmaya başladilar. Koleden ne konuştuklarini sordum. Saklamayip aynen anlatti:

Ben Mağrip sultâninin oğluyum. Babam, Habeş melikiyle cenk edip savaşi kaybetti. Beni de esir alip buralarda sattilar. Babam bunlari gondermiş, elli bin altin da vermiş ki, beni satin alip gotursunler. Sen bana cok iyilik ettin, kendi evlâdin gibi baktin. Bundan dolayi memnun kaldim. Bunlar beni satin alacaklar; sakin az altina râzi olma, elli bin altina sat beni.

Dediği gibi oldu. Elli bin altina sattim koleyi. Bu kadar buyuk sermaye ile bir kisim mallar alip Bağdata gittim. Orada actiğim dukkânda mallarimi satiyordum. Bir tanidiğim gelip, Meşhur bir tuccar dostum vefât etti, ay gibi guzel kizcağizi yalniz kaldi. Gel bunu sana alalim dedi. Ben de kabul ettim. Kizin, cehiz olarak getirdiği birtakim tabaklarin uzerinde ici altin dolu keseler vardi. Hepsinin uzerinde de biner altin yazili iken, birinde dokuz yuz yetmiş altin yazili idi. Bunun sebebini sorduğumda kizcağiz dediki:

Babam bu keseyi Harem-i Şerifte kaybetmiş. Bulan bir helâlzâde keseyi iâde edince, otuz altini ona mujde olarak vermiş, ondan geriye kalanlardir bu kesedeki altinlar.

Bunun uzerine ben Allâha hamd ve şukurlerde bulundum; bunlar hep doğruluğun, iyiliğin bereketi, diyerek hâdiseyi kizcağiza anlattim. Surur ve saâdetimiz daha da percinlenmiş oldu!.. (Nevâdir-i Suheylî, Sayfa: 280-81)

Evet, enteresan bir hâdise. Doğruluk ve durustluğun neticesini gostermesi bakimindan verdiği mesaj oldukca muhim. Kaldi ki bu, sadece dunyadaki semeresi. Âhiretteki karşiliği ise, ebedî bir saâdet. Rabbimiz cumlemizi, îmânimizin sesine kulak vererek sadâkat ve istikametten ayirmasin. Âmîn...