10 Kasim
 
Ben hic 10 Kasim’a
“Gunaydin” demem ki
Ben sensiz 23 Nisan’a
Hoş geldin diyemem ki

Seni ozlesek bile
Elden ne gelir ki
Bir daha senin gibi
Gelecek mi ne belli

Bak 10 Kasim yine geldi
Gozlerde yaşlar tukendi
Aradan 78 yil gecse bile
Senin hatiran hic bitmedi

Sabahlar her zaman guzeldir
Seni hatirlatmadikca
Gunaydin denir ama
10 Kasim olmayinca

Gonderen : sevde

***

Ağlayalim Ataturk'e
 
Ağlayalim Ataturk'e
Butun dunya kan ağladi
Suleyman olmuştu mulke
Geldi ecel, can ağladi

Doğu bati cenup şimal
Aman tanri bu nasil hal
Ataturk'e erdi zeval
Memur mebusan ağladi

Ataturk'un eserleri
Soyleyecek bundan geri
Butun dunyanin her yeri
Ah cekti, vatan ağladi

Fabrikalar icat etti
Ataliğin ispat etti
Varliğin Turke terketti
Dondu carh devran ağladi

Bu ne kuvvet, bu ne kudret
Var idi bunda bir hikmet
Butun Turkler Inon'Ismet
Gozlerimiz kan ağladi

Tren hatti tayyareler
Tukler giydi hep kareler
Semerkantla Buharalar
Işitti her yan ağladi

Siz sağ olun Turk gencleri
Calişanlar kalmaz geri
Mareşalin askerleri
Ordular tumen ağladi

Zannetme ağlayan gulmez
Aslan yataği boş kalmaz
Yalniz gidenler gelmez
Her gelen insan ağladi

Uzatma Veysel bu sozu
Dayanmaz herkesin ozu
Koruyalim yurdumuzu
Dost değil, duşman ağladi

Aşik Veysel

***

Ataturk Yaşiyor Baba
 
On kasimda uzgundu
bulut buluttu gozleri
“100’den cok fazla olacakti
yaşi “dedi canim babam
“eğer yaşasaydi o buyuk adam! ”

“Uzulme,” dedim ona
“Ben uzuluyor muyum bak! ”
Nedenini acikladim sonra:

Diyor ki oğretmenimiz:
“Yaşayip gocmuş insanlarin
Isimlerinin sonunda
Iki sayi gorursunuz…
Ilki doğduğu yili gosterir
Olduğu yili gosterir sonraki.

Ingilterenin Ana Kralicesi
Elizabeth (1558-1603)
Gibi orneğin
eğer olmemiş olsaydi, adinin
sonuna yil yazilmazdi kadinin.

Ataturk’unkune bakalim bir de
Baştaki yil var sondaki yok
(1881 - ……..)
demek ki o olmedi
hâlâ Kocatepe’de
dağlari aşiyor baba
denizlere ulaşiyor
Ataturk yaşiyor baba!

Fevzi Gunenc 

***

Ataturk Olmedi
 
Yil 1918
Duşmanlar Topraklarimizi
Elimizden Aliyor
Ataturk Buna Izin Vermedi
Ordusuyla Savaşa Girdi

Zaferlerle Geldik Bu Gune
Ataturk un Sayesinde
Topraklarimiz Simdi Bizim Elimizde
Ataturk un Sayesinde

Yil 1938
Ataturk Olum Doşeğinde...
O Artik Oluyordu
Bizim Gozlerimiz Onunde

Herkes Ağliyordu O Gun
Ataturk Oldu Diyordu
Ataturk Olmedi
Kalbimizde Yasiyordu!!!

Gonderen : GULSUM-OZLEM BAKIR

***

10 Kasim
 
Yil otuz sekiz On Kasim Perşembe
Hatirdan cikmayacak bir sonbahar.
Sarsiliyor Istanbul yedi tepe,
Yaman esmiş Dolmabahce’de ruzgar.

Gercek olamaz, olsa olsa bir duş,
Dokuzu beş gece Ataturk olmuş.
Boyle toptan bir yas nerede gorulmuş,
Beraber ağliyoruz kurtlar, kuşlar.

Bu memlekete en cok hizmet eden,
Bu aşk ile dağlara gucu yeten,
On sekiz milyonun omzunda giden
Atam, Ankara sirtlarinda yatar.

Ilhan DEMIRASLAN

***

On Kasim'larda Yurumek
 
Ataturk'um işte 10 Kasim yine
Dalgalanir ağaclarla oğullar
Dalgalanir oğullarla nineler
Dalgalanir ninelerle genc kizlar
Ozlemin ta yureğime işlemiş
Seni bulmak, seni gormek icin ben
Butun toprakaltiyla barişacağim

Ereceğim sana usta, barişta, başarida
Oyle
Guclusun ki
Gucleneceğim
Oyle yucesin ki, yuceleceğim
Duşune duşune seni kocaman kocaman
Dağlara, dağlara karişacağim

Ozan miyim, ordu muyum, su muyum anlaşilmaz
Cağlar upuzun alliği yureğimde ulkunun
Sanki bayrak bir kalemdir, sanki gokler bir kağit
Sanki ellerim gece
Sanki ellerim gunduz
Yazacağim seni daha, bir daha
Ben senin olumunle yarişacağim

Fazil Husnu Dağlarca