Baba
 
siğmazsin bilirim bir kac misraya,
anlatmak isterim seni dunyaya,
acelen neydiki uctun semaya,
mezarinin başinda ağlarim baba,

gururu sevgiyi senden oğrendim,
mis gibi kokunu ozledim baba,
bu kadar genc yaşda olmemeliydin,
hasretin ciğerimi deliyor baba,

bu kadar aciya nasil dayandin,
sabirli olmayi oğrettin baba,
bu koca dunyaya neden siğmadin,
geride biraktin bizleri baba,

hastane yollari kaderin oldu,
yaninda biz variz uzulme baba,
o kanser illeti ecelin oldu,
mevladan umitler kesilmez baba,

sen gittin kimsemiz kalmadi şimdi,
bizi terketmeye hakkin yok baba,
dostum dediklerin duşmandir şimdi,
iyiki namerdi gormedin baba,

ağlarim gizlice sensiz gunlerde,
faydasiz bilirim ağlamak baba,
yaşamak isterdin sende bizlerle,
sensizken mutsuzuz inanki baba,

siğaran elinde kaşlarin catik,
nasilda sevDIğini gizlerdin baba,
bir dilim ekmeğe soğani katik,
cayida cok fazla severdin baba,

Şenol Mersin

***

 Benim Babam
 
Mutavazi,yaşli,yorgun bir koy aşiği,
Apaciktir magrur,sevgi dolu ve yumuşak kalpliliği,
Ekmekte katik yoksa,oyle yer yemegi,
Işte o benim babam benim.

Akil,mantik hep yoluydu,
Erdemli kişilikle doluydu,
Dogrulugun sağ koluydu,
Işte o benim babam benim.

Haksizliga,hep direnirdi,
Sevgi ve saygida obeklenirdi,
Dostluk,kardeşlikle donanirdi,
Işte o benim babam benim.

Cani ocagini tutturuyor,
Yuzu gozumde hep ozleniyor,
Derdim bu ama hayat boyle yapiyor,
Işte o benim babam benim.

Eziklikte, haksizlikta hep dimdik durur,
Esarete hep o dipcik vurur,
Hak ettiği dilimi, ancak kendine yontturur,
Işte o benim babam benim.

Annem hastanelerde konakladi annem oldu,
Alt camaşirlarimi gizli gizli kuruttu,
Her yaptigini canevime borcsuz oturttu,
Işte o benim babam benim.

Ilim irfanimiz icin cok uzaklara gidip didindi,
Kapkara saclarina sayisiz aklar serildi,
En kotusu hastalanip kac kere ecel ipi gerildi,
Işte o benim babam benim.

Yaşlandi artik o bastonu elinde,
Agrilari baş gosteriyor vucudumun her yerinde,
Evlatlarina minnet etmez,bu onun kişiliğinde,
Işte o benim babam benim .

Yanliş hallerimizde cok doverdi,
Vurdugu her sille yerde,guller biterdi,
Şimdiki biz olmamiz icin,hep icinden severdi,
Işte o benim babam benim.

Tan yeri agartisinda yaylasina gider,
Kendisini bu hale getiren tarlalarina şukreder,
Gavur yaylasinin nimetlerini ilac diye icine ceker,
Akşamin karanliginda ancak evine doner,
Işte o benim babam benim.

Sevmez cemiyete boş yere konuşmayi,
Fikirlerine karşi olan herşeye bilir susmayi,
Yalan,dolanli işlere,sever gencliğindeki gibi saldirmayi,
Işte o benim babam benim.

Aldigim bir cok degerde ben oyum,gurur duyuyorum onunla,
Daglari delerim onun vereceği bana bir komutunla,
Bende bir babayim karşilaşacagim onun konumunla,
O adam gibi adam hep bizi yine taşir sağ koluyla,
IŞTE O BENIM BABAM BENIM.

Ibrahim Ozdemir

***

Babaciğim seninle
 
Babaciğim seninle,
Evimize can gelir.
Yurek dolusu sevgi,
Bize heyecan gelir.

Babaciğim seninle,
Guven dolar evimiz.
Mutlulukla yikanir,
Sevgiyle yureğimiz.

Babaciğim seninle,
Umutlar kucak kucak.
Doldurur evimizi,
Bizi sarar simsicak.

Babaciğim seninle,
Apaydinlik yuzumuz.
Huzur bulur seninle,
Gecemiz, gunduzumuz.

Babaciğim seninle,
Yarina umutluyuz.
Annemle kardeşlerim,
Seninle cok mutluyuz.

Rifki KAYMAZ

***

Baba Diyordu Baba….!
 
Unuttum sanma seni, her duada adin var;
Dun oğlum, babasina, “baba” diyordu Baba! ..
Duvardaki resimde, bakişin var, yâdin var;
Ciğerimden can koptu, “baba” diyordu Baba! ..

Sarilirken oğluma, aklima geliyorsun;
Gozlerimde yaş olup, sinemi deliyorsun;
Ozlemez olurmuyum, ozledim, biliyorsun;
Ciğerimden can koptu, “baba” diyordu Baba! ..

“Baba” diyen kim varsa, gorduğumde ağlayip;
Başa geldi ayrilik, karalari bağlayip;
Sensiz olan gonlumu, yokluğunla dağlayip;
Ciğerimden can koptu, “baba” diyordu Baba! ..

Sen bulunmaz efsane, sen gonlumun sultani;
Sen şu fâni dunyada, omrumun tutar yani;
Senden bir emanettir, taşiyorken bu cani;
Ciğerimden can koptu, “baba” diyordu Baba! ..

Gidişin, emânetin, teslimiyet vaktiydi;
Gidişin, Yaradan’in “tamam” diyen aktiydi;
En buyuk mirasindi, ak alnimin naktiydi;
Ciğerimden can koptu, “baba” diyordu Baba! ..

Ali Altinli

***

Kizindan Babasina...
 
Ben sana baba dedim;
Gidenler gelmez diye,
El kiymet bilmez diye,
Babalar olmez diye,
Ben sana baba dedim!

Ben sana baba dedim;
Yuz sensiz gulmez diye,
Ufkumu delmez diye,
Yâr yaşim silmez diye,
Ben sana baba dedim!

Ben sana baba dedim;
Baba cevher, oz diye,
Hasret ateş, koz diye,
Benliğimi ez diye,
Ben sana baba dedim!

Ben sana baba dedim;
Kiymet bulur soz diye,
Sana yollar duz diye,
Sensiz bahar guz diye,
Ben sana baba dedim!

Ben sana baba dedim;
Kavuşuruz tez diye,
Asilmasin yuz diye,
Duşlerimde gez diye,
Ben sana baba dedim!

Ben sana baba dedim;
Sensiz omur az diye,
Sana cikar iz diye,
Her derdimi sez diye,
Ben sana baba dedim!

Ben sana baba dedim;
Dost beni almaz diye,
Oz felah bulmaz diye,
Sensiz yurt olmaz diye,
Ben sana baba dedim!

Ben sana baba dedim;
Yiğitler yilmaz diye,
Goz yolda kalmaz diye,
Hakikat solmaz diye,
Ben sana baba dedim! ! !

Zulfikar Yapar Kaleli